Zus,
Gisteren op bezoek geweest in de gevangenis, mijn zoon werkt daar en er was een soort familiekijkdag. Leuk om eens te zien, je komt meteen tot de conclusie dat je moet zorgen om er nooit te komen. Alleen het eten al, en een toilet in je kamer, brrr.... ik riep wel eens dat ze het te makkelijk hadden maar daar ben ik even op aan het terugkomen!
Ik mocht geen foto's maken, fototoestel of mobiel mochten natuurlijk niet mee naar binnen, maar ik had jullie graag wat willen laten zien. Quilts, ja echt ze hingen daar in de gang naar de stilte/kerk/moskee ruimte. Mooie vel gekleurde lapjes aan elkaar, doorgequilt met een kruis, kerk, moskee motief (als ik het goed heb onthouden), 3 in totaal, ik was echt verrast!
Gelukkig bracht het bekijken daarvan wat afleiding, want even daarvoor stoote ik mijn scheenbeen aan een karretje, dat ik natuurlijk niet zag staan in de drukte, dacht even dat ik van de pin ging. Nu niets aan mijn scheenbeen te zien, al voelt het nog erg pijnlijk, misschien komt dat nog, zit het diep.
Nu ga ik lekker freubelen, ik heb de kerstruil bijna klaar, jullie dachten zeker al:"ze laat weinig zien"
Freubel ze!
